Από το woke της αποδόμησης στο σοκ της εφηβικής βίας.

 Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων.

Διάβασα με ενδιαφέρον την αναφορά του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στο αποδομητικό κίνημα Woke. Η αναφορά του έγινε κατά την ομιλία του της 9ης Μαΐου στο Ζάππειο για την Ημέρα της Ευρώπης, όπου μίλησαν και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Ο κ. Σαμαράς μάς θύμισε την προσπάθεια μιας Επιτρόπου της Ευρ. Ένωσης, η οποία ήθελε να επιβάλει στους υπαλλήλους να εύχονται μόνο «Καλές Γιορτές» και όχι «Καλά Χριστούγεννα». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Επιστημονικές Έννοιες στην Παιδική Ηλικία

1/5/2023

Του Δημήτρη Δημόπουλου

 ΛΕΒ ΒΙΓΚΟΤΣΚΙ (Лев Семёнович Выгοтский )
 
O Λεβ Βιγκότσκι ήταν ένας Ρώσος Ψυχολόγος που έζησε στα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης,  πέθανε σε ηλικία 37 ετών από φυματίωση (το 1934) αλλά πρόλαβε με 15 περίπου χρόνια έρευνας, να θέσει τα θεμέλια της σύγχρονης παιδαγωγικής προσέγγισης για τη διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών σε μαθητές με την έρευνα του στην ψυχολογική ανάπτυξη των παιδιών. Το σημαντικότερο συγγραφικό του έργο είναι το βιβλίο «Σκέψη και Γλώσσα» που εκδόθηκε την χρονιά του θανάτου του. Πρόκειται για ένα έργο μεγάλου πλούτου και εφαρμογής στη σύγχρονη πραγματικότητα. Στο φως του έκτου κεφαλαίου του,  “Επιστημονικές έννοιες στην παιδική ηλικία”, μπορούμε σήμερα να θέσουμε το πρόβλημα της διδακτικής, με ένα τρόπο διαφορετικό μεν από αυτόν που έθετε ο Βιγκότσκι αλλά χρησιμοποιώντας τις πολλές ανατρεπτικές ιδέες του που συμβαδίζουν με τις σύγχρονες ανακαλύψεις και παραδοχές. Μάλιστα τώρα, 89 χρόνια μετά τη δημοσίευση του έργου του, καταλαβαίνουμε και διαπιστώνουμε ακόμα καλύτερα τη διαύγεια και την εξαιρετικά προσεκτική διατύπωση και ανάπτυξη των ιδεών του Βιγκότσκι στο έργο του. Σε αυτό το άρθρο επιχειρείται μία παρουσίαση του 6ου κεφαλαίου του βιβλίου «Σκέψη και Γλώσσα» που ο Βιγκότσκι ονόμασε «Έρευνα της Ανάπτυξης Επιστημονικών Εννοιών στην Παιδική Ηλικία» (1). ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Εικόνα 1. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου «Σκέψη και Γλώσσα», από την Κρατικές Κοινωνικο-Οικονομικές Εκδόσεις της ΕΣΣΔ, 1924.

Με όχημα την ποίηση: Χόρχε Λουίς Μπόρχες (1899-1986)

Λουκάς Αξελός

Εγκώμιο της Σκιάς

Τα γηρατειά (αυτό τ’ όνομα της δίνουν οι άλλοι)
μπορεί της ευτυχίας μας να ’ναι ο χρόνος.
Το ζώο έχει πεθάνει ή σχεδόν πεθάνει.
Ζω μες σε φόρμες άδηλες και φωτερές
που δεν ειν’ ακόμα το σκοτάδι.
Το Μπουένος Άιρες
που άλλοτε ξέφτιζε σε προάστια
κατά τον κάμπο τον απέραντο
ξανάχει γίνει η Ρεκολέτα, το Ρετίρο
οι θολοί δρόμοι του έντεκα
και τα παλιά σαραβαλόσπιτα
που ακόμα τα λέμε ο Νότος.
Πάντα ήταν παραπανίσια τα πράγματα στη ζωή μου•
τα μάτια γούρλωσε ο Δημόκριτος απ’ τ’ Άβδηρα για να σκεφτεί•  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ερευνα: Το 35% του ελληνικού πληθυσμού δεν διαβάζει ούτε ένα βιβλίο το χρόνο

 Πόσα βιβλία διαβάζουμε το χρόνο; Πόσο επηρέασε η περίοδος της πανδημίας τη συνήθειά μας για διάβασμα; ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Πού πήγαν οι υποψήφιοι των Πανελλαδικών;

 Τα τελευταία χρόνια η μείωση των υποψηφίων στις Πανελλαδικές είναι πολύ μεγάλη. Πού οφείλεται και ποιες οι επιπτώσεις της στα ΑΕΙ.

 

Του Στράτου Στρατηγάκη, 
Μαθηματικού – Ερευνητή
stratig@yahoo.com,
www.stadiodromia.gr

Πολύ μεγάλη μείωση του αριθμού των υποψηφίων στις Πανελλαδικές Εξετάσεις είχαμε μέσα σε μόλις 4 χρόνια. Το 2018 εξετάστηκαν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις 90.092 υποψήφιοι, ενώ το 2022 μόλις 70.660 υποψήφιοι προσήλθαν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις του Γενικού Λυκείου. Πρόκειται για 19.432 λιγότερους υποψηφίους, ποσοστό 21,58%. Αν μετακινήθηκαν προς τα ΕΠΑΛ δεν εξετάστηκαν στις Πανελλαδικές ως υποψήφιοι των ΕΠΑΛ. Το 2018 οι υποψήφιοι από τα ΕΠΑΛ ήταν 11.729, ενώ το 2022 ήταν 14.484, διαφορά 2.755 υποψηφίων. Συνεπώς η μείωση των υποψηφίων στις Πανελλαδικές είναι υπαρκτή και πολύ μεγάλη. Δύο είναι τα ερωτήματα που προκύπτουν: Γιατί υπήρξε τόσο μεγάλη μείωση και ποιες οι επιπτώσεις της στα ΑΕΙ. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Μια συζήτηση με τον Καθηγητή Ι. Μάζη για τον Πολιτισμό και την Παιδεία.

...."εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις" ....

 Το ποσό ολέθριες είναι οι λεγόμενες " εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις" που εφαρμόστηκαν σε μια σειρά χωρών της Δυτικής Ευρώπης το αποδεικνύει και η εμπειρία μια χώρας " υπεράνω πάσης υποψίας": της Δανίας.
Στην υποδειγματική Σκανδιναβική χώρα μια σειρά κυβερνητικών πρωτοβουλιών σε συνεργασία με επιχειρηματικούς κύκλους που όλες τους βασιζόταν στην αντίληψη πως το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει πάνω από όλα  να καλλιεργεί μετρήσιμες δεξιότητες στους μαθητές, ώστε η χώρα νοούμενη ως οικονομική μονάδα να μπορεί να ανταπεξέλθει στον διεθνή ανταγωνισμό οδήγησαν σε μια σημαντική μεταρρύθμιση του  εκπαιδευτικού σχολείου το 2103- 14 που εκτόπισε πλήρως την αντίληψη περί της εκπαίδευσης ως μέσου καλλιέργειας της κριτικής σκέψης ενός ελεύθερου πολίτη- που ειδικά στη Δανία έχει της ρίζες της στη διδασκαλία του φιλελεύθερου ουμανιστή πάστορα  N.F.S