Τοῦ Ἀντωνίου Α. Ἀντωνάκου, Καθηγητοῦ – Κλασικοῦ Φιλολόγου,
Ἱστορικοῦ – Συγγραφέως.
Ἱστορικοῦ – Συγγραφέως.
Ὑπουργοὶ καὶ … ὑποῦργοι!
Ἡ
Ἑλληνικὴ Γλῶσσα λειτουργοῦσε ἀνέκαθεν μὲ αὐστηροὺς κανόνες. Ὅταν ὅμως
ἐπεβλήθη αὐτὴ ἡ διαστρεβλωμένη ἐκτρωματικὴ «δημοτικιά», ἡ ὁποία εἰρήσθω
ἐν παρόδω οὐδεμία σχέση ἔχει μὲ τὴν ἀληθινὴ γλῶσσα τοῦ λαοῦ, τὴν
πραγματικὴ δημοτική, μὲ τὶς ἀρχαιοελληνικὲς ρίζες, τὴν γ' κλίση της, τὴν
ὀρθογραφία της, τὶς προθέσεις της κ.λπ., αὐτὸ ἄλλαξε. Καταργήθηκαν
γραμματικὰ μέρη ἀλλὰ καὶ τμήματα τῶν μερῶν τοῦ λόγου, καταστρατηγήθηκαν
καὶ ἄλλαξαν γραμματικοὶ κανόνες, διαστρεβλώθηκαν ὁρισμοὶ καὶ στοιχεῖα!
Καὶ μαζὶ μὲ ὅλα αὐτά, ἐπεβλήθη καὶ ὁ τονισμὸς τῆς προπαραλήγουσας.
