Ο πολύτιμος χρόνος των ώριμων ανθρώπων

(Photo: Ιούλιος 2022 -Βιγκλάφια, παραλία  της Πούντας. Βλέποντας απέναντι την Ελαφόνησο)

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ότι έχω ζήσει έως τώρα…
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

• Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
• Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
• Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
• Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
• Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο… μετά βίας για την επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες.
Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται…Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα…
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

• Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
• Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
• Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
• Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
• Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
• Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
• Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
• Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων…
• Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν…
Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’ όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος  και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ…»

~ του Mario de Andrade (Ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και μουσικολόγος από τη Βραζιλία

Πανελλαδικές 2022 - Φυσική: Σκέψεις ενός εξηνταπεντάχρονου βαθμολογητή

Είναι σημαντικό να εξετάσουμε μήπως τα αποτελέσματα των εξετάσεων δεν οφείλονταν στις τυχαίες επιλογές μιας επιτροπής εξεταστών1 αλλά ήταν καθόλα αναμενόμενα επακόλουθα μιας εκπαίδευσης η οποία υπονομεύει συνειδητά την μάθηση και αντιμάχεται λυσσαλέα τον Ορθό Λόγο

Τα απογοητευτικά αποτελέσματα στο μάθημα της Φυσικής των φετινών Πανελλαδικών εξετάσεων θέτουν ζητήματα τα οποία δεν ήταν δυνατόν να συζητηθούν εν θερμώ, δηλαδή, ενόσω διεξαγόταν η βαθμολόγηση των γραπτών. Τώρα που ο σχετικός ορυμαγδός έχει κοπάσει είναι, πλέον, εφικτό να επιχειρηθεί μια διαφορετική προσέγγιση του σοβαρού αυτού προβλήματος. Διαφορετική ως προς το ότι δεν θα περιορίζεται στις πασίγνωστες (και ολοσχερώς λαθεμένες!) απαντήσεις του τύπου ΄τα θέματα ήταν για καλά διαβασμένους΄ κλπ. Ούτε στις, επίσης γνωστές (αλλά όχι λιγότερο λανθασμένες!) απαντήσεις ότι φταίει ΄ο τρόπος εκλογής των ανθρώπων που βάζουν τα θέματα΄ ή ότι ΄τα θέματα δεν ήταν στο πνεύμα του σχολικού βιβλίου΄ ή ότι ΄η εξεταζόμενη ύλη είναι πολύ εκτεταμένη΄ κλπ.

Social media

 

Η μάστιγα της οθόνης: 500 παιδιά στο Παίδων για απεξάρτηση

 

14 Ιανουαρίου 2019

H Ιλια Θεοτοκά, κλινική ψυχολόγος-θεραπεύτρια του Αιγινήτειου Νοσοκομείου μιλάει στο Open TV και μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φαίνεται… «Το πρόβλημα είναι οι δραστηριότητες στο μέσο, όχι το μέσο καθ’ αυτό. Κατά βάση τα social media και τα παιχνίδια είναι αυτά που προκαλούν εθισμό, γιατί υπάρχει η άμεση ικανοποίηση, όπως π.χ. τα likes. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

"Η καλύτερη απάντηση στον Φανατισμό.

(Αυτόν τον δεκάλογο θα μπορούσαμε να τον ονομάσουμε "Πως να αντιμετωπίσουμε την λαίλαπα του Νεοφιλελευθερισμού")

"Οι Δέκα Εντολές που ως δάσκαλος θα επιθυμούσα να εκδώσω, μπορούν να οριστούν ως εξής:

1. Μην αισθάνεσαι απολύτως σίγουρος για τίποτα.

2. Μην νομίζετε ότι αξίζει τον κόπο να προχωρήσετε αποκρύπτοντας στοιχεία, γιατί τα στοιχεία είναι σίγουρο ότι θα έρθουν στο φως.

3. Ποτέ μην προσπαθείς να αποθαρρύνεις τη σκέψη γιατί σίγουρα θα πετύχεις.

4. Όταν συναντάς αντιπολίτευση, ακόμα κι αν πρέπει να είναι από τον σύζυγό σου ή τα παιδιά σου, προσπαθείς να την ξεπεράσεις με επιχειρήματα και όχι με εξουσία, γιατί μια νίκη που εξαρτάται από την εξουσία είναι εξωπραγματική και απατηλή.

5. Μην σέβεστε την εξουσία των άλλων, γιατί πάντα υπάρχουν αντίθετες αρχές.

6. Μην χρησιμοποιείτε την δύναμη για να καταστείλετε τις απόψεις που θεωρείτε ολέθριες, γιατί αν το κάνετε οι γνώμες θα σας καταστείλουν.

7. Μην φοβάστε να είστε εκκεντρικοί κατά τη γνώμη σας, γιατί κάθε άποψη που έγινε πλέον αποδεκτή ήταν κάποτε εκκεντρική.

8. Βρείτε περισσότερη ευχαρίστηση στην ευφυή διαφωνία παρά στην παθητική συμφωνία, γιατί, εάν εκτιμάτε την ευφυΐα όπως θα έπρεπε, το πρώτο υπονοεί μια βαθύτερη συμφωνία από το δεύτερο.

9. Να είστε σχολαστικά ειλικρινείς, ακόμα κι αν η αλήθεια είναι άβολη, γιατί είναι πιο άβολη όταν προσπαθείτε να την κρύψετε.

10. Μην ζηλεύεις την ευτυχία εκείνων που ζουν στον παράδεισο των ανόητων, γιατί μόνο ένας ανόητος θα νομίζει ότι είναι ευτυχία. "

-Bertrand Russell "Ένας Φιλελεύθερος Δεκάλογος", από το "Η καλύτερη απάντηση στον Φανατισμό: Φιλελευθερισμός", περιοδικό New York Times (16/Δεκέμβριος/1951). Αργότερα τυπώθηκε στην Αυτοβιογραφία του Bertrand Russell (1969), τόμος. 3: 1944-1967, σελ. 71-2.

 

Περιμένοντας τις καλοκαιρινές διακοπές...

Οδηγώ μόνος στον Εθνικό δρόμο  γυρίζοντας από το πατρικό  και θυμάμαι ότι …πριν από αρκετά χρόνια, μιλώντας με τον πατέρα μου, ανακάλυψα ότι εκείνη τη χρονιά είχα γράψει στο κοντέρ του αυτοκινήτου μου πάνω από 50.000 χιλιόμετρα! Υπολόγισα  ότι για αρκετά χρόνια, έγραφα οπωσδήποτε 30 με 40 χιλιάδες χιλιόμετρα το χρόνο. Οι αποστάσεις  φαινόταν μικρές, αφού δεν είχα πρόβλημα να κάνω και 100 χιλιόμετρα για να φάω με έναν φίλο…Όλα αυτά παλιά…

Η ψηφιακή ανοησία ως μαζική παιδοκτονία

Η καραντίνα και η απαγόρευση κυκλοφορίας που έχουν επιβληθεί λόγω κορωνοϊού γεννά μεταξύ άλλων κάποια ζητήματα διαχείρισης χρόνου των ατόμων μέσα στα σπίτια που βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό στα αστικά κέντρα και είναι συχνά διαμερίσματα. Ποια είναι η πιο εύκολη και αποτελεσματική διέξοδος; Βεβαίως, οι οθόνες με όλες τις εκδοχές τους, από την συμβατική τηλεόραση μέχρι το διαδίκτυο. Δεν περίμεναν βέβαια οι άνθρωποι τον κορωνοϊό για να την ανακαλύψουν, τώρα όμως μοιάζει να συνιστά σε μεγάλο βαθμό μονόδρομη διέξοδο των έγκλειστων και απομονωμένων ατόμων, ειδικά μάλιστα όσων έχουν παιδιά και οικογένειες. Αποφασίσαμε λοιπόν να δημοσιεύσουμε μια βιβλιοκριτική από το γαλλικό περιοδικό «Eléments» προσαρμοσμένη και μεταφρασμένη στα ελληνικά για λογαριασμό του Δικτύου Psy-Counsellors, αναφορικά με την εγκατάλειψη των παιδιών μας στις «οθόνες- νταντάδες». Για να μην κερδίσουμε την «μάχη με τον κορωνοϊό» και την χάσουμε, με τις ζωές τις δικές μας και των παιδιών μας…