Σπουδαία η ανάλυση της εποχής αυτής από τον Κων/ νο Δεσποτόπουλο
Γράφει ο Γιάννης Κουχτσόγλου:
«Τήν πρωΐαν τής 28ης Όκτωβρίου 1940 ό έν Αθήναις Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι έπέδωσεν εις τόν Ελληνα πρωθυπουργόν Ί. Μεταξάν τελεσίγραφον, διά τού οποίου έζητείτο η κατάληψις τής Ελλάδος άπό τά ιταλικά στρατεύματα, ώς έγγύησις τής ασφαλείας τής Ιταλίας καθ’ όλην τήν διάρκειαν τής συρράξεώς της μέ τήν Άγγλίαν. Εν περιπτώσει σχετικής αρνήσεως τής Ελλάδος, η Ιταλία θά έπετίθετο άποφασιστικώς. Ό Ελλην πρωθυπουργός, διαπιστώσας τάς διαθέσεις τού ελληνικού λαού, πού έμίσει τόν ίταλικόν φασισμόν, καί προβλέπων έπικίνδυνον λαϊκήν δυσφορίαν αν υπέκυπτεν, απήντησε δι’ ενός «όχι». Καί η χώρα έκηρύχθη αμέσως είς έμπόλεμον κατάστασιν. Ουδέποτε, ίσως, οί Ελληνες, ανεξαρτήτως τάξεων καί ιδεολογικής τοπθετήσεως, επέδειξαν τόσην σύμπνοιαν καί ενότητα πνεύματος, όσην τότε.
«Τήν πρωΐαν τής 28ης Όκτωβρίου 1940 ό έν Αθήναις Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι έπέδωσεν εις τόν Ελληνα πρωθυπουργόν Ί. Μεταξάν τελεσίγραφον, διά τού οποίου έζητείτο η κατάληψις τής Ελλάδος άπό τά ιταλικά στρατεύματα, ώς έγγύησις τής ασφαλείας τής Ιταλίας καθ’ όλην τήν διάρκειαν τής συρράξεώς της μέ τήν Άγγλίαν. Εν περιπτώσει σχετικής αρνήσεως τής Ελλάδος, η Ιταλία θά έπετίθετο άποφασιστικώς. Ό Ελλην πρωθυπουργός, διαπιστώσας τάς διαθέσεις τού ελληνικού λαού, πού έμίσει τόν ίταλικόν φασισμόν, καί προβλέπων έπικίνδυνον λαϊκήν δυσφορίαν αν υπέκυπτεν, απήντησε δι’ ενός «όχι». Καί η χώρα έκηρύχθη αμέσως είς έμπόλεμον κατάστασιν. Ουδέποτε, ίσως, οί Ελληνες, ανεξαρτήτως τάξεων καί ιδεολογικής τοπθετήσεως, επέδειξαν τόσην σύμπνοιαν καί ενότητα πνεύματος, όσην τότε.
