Σχολεία και εκπαίδευση...

1. Το ελευθεριακό σχολείο PAIDEIA στη Μερίδα της Ισπανίας
2. Μια μέρα σε ένα σχολείο της Φινλανδίας 
3. «Σχολείο της φύσης, Ονόντα»

Εκπαίδευση «σε κενό αέρος»

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Σάμουελσον.

«Δεν με ενδιαφέρει ποιος γράφει τους νόμους μιας χώρας –ή ποιος συντάσσει τις συνθήκες της– αν μπορώ εγώ να γράφω τα εγχειρίδια οικονομίας των πανεπιστημίων της», είχε πει ο Πολ Σάμουελσον. Ο νομπελίστας οικονομολόγος είχε καταλάβει πως ό,τι ισχύει για τα ηλεκτρονικά γκάτζετ ισχύει και για τις οικονομίες: εκείνος που συντάσσει τα φυλλάδια οδηγιών καθορίζει πώς θα χρησιμοποιηθεί το αντικείμενο, και για ποιο σκοπό.

Το αξίωμα του Σάμουελσον παρέμεινε ισχυρό μέχρι την κατάρρευση της Lehman Brothers, η οποία πυροδότησε όχι μόνο κρίση στην οικονομία αλλά και κρίση στην οικονομολογία. Στα έξι χρόνια που έχουν περάσει έκτοτε, η φήμη εκείνων των αρχιερέων του καπιταλισμού, των πανεπιστημιακών οικονομολόγων, έχει υποστεί μεγάλη φθορά.

Για το ελληνικό δημόσιο σχολείο

Το ελληνικό δημόσιο σχολείο έχει μερικές αρετές που όλοι αποσιωπούν. Οι μεν επειδή θέλουν, έτσι κι αλλιώς, να τις εξαλείψουν, οι δε επειδή τις χάνουν μέσα στην γενική κριτική του συστήματος, θεωρώντας το σχολείο ως ένα πυλώνα αναπαραγωγής της κοινωνικής δομής. Εδώ όμως μιλάμε για την ελληνική ιδιαιτερότητα, μια χαοτική εν μέρει κατάσταση που διασώζει στοιχεία δημοκρατίας και ελευθερίας. Επίσης στο δημόσιο σχολείο όλοι φορτώνουν, βολικά, πολύ περισσότερες ευθύνες από αυτές που του αναλογούν και θα εξηγήσουμε γιατί.

Edu-topia: Η εκπαιδευτική δυστοπία της Ν. Κορέας

H τελευταία αξιολόγηση του εκδοτικού οίκου Pearson, με πρωτοβουλία του Economist για τα εκπαιδευτικά συστήματα διαφόρων χωρών πάνω σε βασικές δεξιότητες ανάγνωσης, γραφής, κατανόησης, μαθηματικών, συνεργασιμότητας κλπ, έφερε την Κορέα στην πρώτη θέση, (τη Νότια για να εξηγούμαστε), γεγονός που προκάλεσε μια ακόμα ταραχή στην κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, μιας και η Ελλάδα κατέλαβε την τελευταία, ή σχεδόν την τελευταία.

Θα αγαπήσετε την τρομπέτα...

Η ανεργία και το μέλλον της χώρας.

Η οικονομία λειτουργεί εντός συγκεκριμένου πολιτικού πλαισίου το οποίο έχει καθορισθεί από τις αποφάσεις των πολιτικών οργάνων της δημοκρατικής πολιτείας. Τα πολιτικά όργανα σε μία δημοκρατική πολιτεία υφίστανται την βάσανο της κριτικής του εκλογικού σώματος το οποίο δια της ψήφου του αποτιμά και αξιολογεί τα αποτελέσματα της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής.

H εκπαίδευση, η αξιολόγηση και το μέλλον της χώρας.

Eίμαι σίγουρος ότι ακούγοντας τον κ. Ρομπόλη μέχρι τέλους θα ανασκευάσετε αρκετές απόψεις σας σχετικά με την εκπαίδευση, τη σχέση της με την οικονομία, την κοινωνία, την αξιολόγηση, κ.λ.π. Όλες οι συζητήσεις σχετικά με την παιδεία μέχρι σήμερα, καμώνονται ότι δεν έχει συμβεί καμία καταστροφή. Δυστυχώς η επερχόμενη πραγματικότητα είναι ζοφερή και όλα, εκπαίδευση, προγράμματα σπουδών, αξιολόγηση πρέπει να ειδωθούν με βάση τα στοιχεία που κομίζει ο κ. Ρομπόλης. Το καίριο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι:

• Ποιοι είναι οι σκοποί της εκπαίδευσης και ποιος τους ορίζει; (Σε ποιά χώρα; σε ποιό χώρο;)  Αν αυτό δεν αναλυθεί και απαντηθεί με επάρκεια, τότε όλα στην εκπαίδευση θα λειτουργούν εν κενό μέχρι αυτή να καταρρεύσει με πάταγο, αφού θα βρεθεί να είναι σε πλήρη αναντιστοιχία με την πραγματικότητα. Αν όλα αυτά που προβλέπει ο κ. Ρομπόλης ισχύουν και ισχύουν, τότε δεν χρειάζεται να έχει κανείς το χάρισμα για να προβλέψει στο που θα καταλήξει η χώρα. Θα χάνει διαρκώς υψηλής εξιδίκευσης προσωπικό - που να βρουν δουλειά; - συνάμα θα μειώνεται η ζήτηση για σπουδές αφού λίγοι θα μπορούν να χρηματοδοτούν μια επένδυση πολυδάπανη, μακράς διάρκειας με αβέβαια αποτελέσματα σχετικά με την απασχόλιση, στη χώρα. Μοιραία η χώρα θα ιζηματοπιείται και θα χάσει για πάντα  την όποια ικανότητα ανάταξης. Θα καταλήξουμε - συνυπολογίζοντας και άλλους ορατούς παράγοντας - χώρα χωματερή κατ' όνομα της  Ευρώπης,  με όλα τα χαρακτηριστικά μιας Αφρικανανής χώρας που θα ζει ζητιανεύοντας την ελεημοσύνη των ξένων, γνήσιο προτεκτοράτο. 

* Ο Σάββας Ρομπόλης είναι Καθηγητής Οικονομικών Κοινωνικής Πολιτικής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου. Επιστημονικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας Γ.Σ.Ε.Ε.-Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Συγγραφέας βιβλίων, άρθρων και εισηγήσεων σε συνέδρια καθώς και μέλος ομάδων εργασίας για την εκπόνηση σχετικών με ζητήματα  οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Κρίνοντας από τα κείμενά του έχει προβλέψει αυτό που ζούμε και μάλλον δεν λέει τα όσα λέει για να εντυπωσιάσει.