Αφελλήνιση: Ποιος Καταστρέφει την Παιδεία μας; | Μελέτης Μελετόπουλος

Το γράψιμο με το χέρι δυναμώνει το μυαλό.

Μην το εγκαταλείψετε και κυρίως ενθαρρύνετε τα παιδιά να γράφουν! 

 Jonathan Christman

    Ένας Νορβηγός νευροεπιστήμονας ξόδεψε 20 χρόνια αποδεικνύοντας ότι η πράξη γραφής με το χέρι αλλάζει τον ανθρώπινο εγκέφαλο με τρόπους που δεν μπορεί να πληκτρολογήσει σωματικά, και σχεδόν κανείς έξω από τον τομέα της
    Το όνομά της είναι Audrey van der Meer.
    Διευθύνει ένα εργαστήριο έρευνας εγκεφάλου στο Τρόντχαϊμ και η εργασία που έκλεισε τον καυγά δημοσιεύτηκε το 2024 σε ένα περιοδικό με τίτλο Frontiers in Psychology. Το πόρισμα είναι αρκετά βάναυσο ώστε θα έπρεπε να είχε αλλάξει όλες τις τάξεις στη Γη.
    Το πείραμα ήταν απλό. Στρατολόγησε 36 φοιτητές πανεπιστημίων και έβαλε τον καθένα σε ένα καπάκι με 256 αισθητήρες πιεσμένους στο κεφάλι τους για να καταγράψουν την εγκεφαλική Οι λέξεις αναβοσβήνουν σε μια οθόνη μία τη φορά.
    Μερικές φορές οι μαθητές έγραψαν τη λέξη με το χέρι σε μια οθόνη αφής χρησιμοποιώντας ένα ψηφιακό στυλό, και μερικές φορές πληκτρολόγησαν την ίδια λέξη σε ένα πληκ Κάθε νευρική απόκριση καταγράφηκε για πέντε ολόκληρα δευτερόλεπτα η λέξη έμεινε στην οθόνη.
    Στη συνέχεια η ομάδα της κοίταξε το μέρος των δεδομένων που οι περισσότεροι ερευνητές αγνοούσαν για χρόνια, το οποίο είναι το πώς διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου επικοινωνούσαν μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της εργασίας.
    Όταν οι μαθητές έγραφαν με το χέρι, ο εγκέφαλος άναψε παντού ταυτόχρονα.
    Οι περιοχές που είναι υπεύθυνες για τη μνήμη, την αισθητηριακή ενσωμάτωση και την κωδικοποίηση νέων πληροφοριών πυροδοτούσαν όλες μαζί σε ένα συντονισμένο σχέδιο που εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον φλοιό. Όλο το δίκτυο ήταν ξύπνιο και συνδεδεμένο.
    Όταν οι ίδιοι μαθητές πληκτρολόγησαν την ίδια λέξη, αυτό το μοτίβο κατέρρευσε σχεδόν εντελώς.
    Το μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου ησύχασε, και οι συνδέσεις μεταξύ περιοχών που ήταν ζωντανές δευτερόλεπτα νωρίτερα δεν ήταν πουθενά στο EEG.
    Ίδια λέξη, ίδιος εγκέφαλος, ίδιο άτομο και δύο εντελώς διαφορετικά νευρολογικά γεγονότα.
    Ο λόγος αποδείχθηκε ότι ήταν κάτι που κανείς δεν είχε δώσει πραγματικά προσοχή πριν από τη δουλειά της. Η γραφή με το χέρι δεν είναι μία κίνηση αλλά μια ακολουθία χιλιάδων μικροκινήσεων συντονισμένων με τα μάτια σας σε πραγματικό χρόνο, όπου κάθε γράμμα είναι ένα διαφορετικό σχήμα που απαιτεί από τον εγκέφαλο να λύσει ένα ελαφρώς διαφορετικό χωρικό πρόβλημα.
    Τα δάχτυλα, ο καρπός, η όραση και τα μέρη του εγκεφάλου σας που εντοπίζουν τη θέση στο διάστημα δουλεύουν μαζί για να παράγουν ένα γράμμα, μετά το επόμενο, μετά το επόμενο.
    Η πληκτρολόγηση τα πετάει όλα αυτά. Κάθε πλήκτρο σε ένα πληκτρολόγιο απαιτεί ακριβώς την ίδια κίνηση δακτύλου ανεξάρτητα από το ποιο γράμμα πατάς, που σημαίνει ότι ο εγκέφαλος δεν έχει σχεδόν τίποτα να ενσωματώσει και σχεδόν κανένα πρόβλημα να λύσει.
    Το είπε ξεκάθαρα στις συνεντεύξεις της η Βαν ντερ Μιρ.
    Πατώντας το ίδιο πλήκτρο με το ίδιο δάχτυλο ξανά και ξανά δεν διεγείρει τον εγκέφαλο με κανένα ουσιαστικό τρόπο, και επεσήμανε κάτι που θα έπρεπε να τρομάζει κάθε γονιό που έδωσε στο παιδί του ένα iPad.
    Τα παιδιά που μαθαίνουν να διαβάζουν και να γράφουν σε tablet συχνά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν γράμματα όπως b και d, γιατί ποτέ δεν έχουν νιώσει με το σώμα τους τι χρειάζεται για να παράγουν αυτά τα γράμματα σε μια σελίδα.
    Μια δεκαετία πριν από αυτήν, δύο ερευνητές στο Πρίνστον έκαναν τον ίδιο αγώνα χρησιμοποιώντας μια εντελώς διαφορετική μέθοδο και κατέληξαν στην ίδια απάντηση. Η Pam Mueller και ο Daniel Oppenheimer δοκίμασαν 327 μαθητές σε τρία πειράματα, όπου οι μισοί κρατούσαν σημειώσεις σε φορητούς υπολογιστές με το διαδίκτυο απενεργοποιημένο και οι μισοί κρατούσαν σημειώσεις με το χέρι, πριν δοκιμάσουν τους πάντες για το τι πραγματικά καταλάβαιναν από τις διαλέξεις που
    Η ομάδα γραφικού χαρακτήρα κέρδισε με μεγάλη διαφορά κάθε ερώτηση που απαιτούσε πραγματική κατανόηση και όχι επιφανειακή ανάκληση.
    Η αιτία κρυβόταν στα πρακτικά όσων είχαν πραγματικά γράψει οι δύο ομάδες.
    Οι μαθητές του φορητού υπολογιστή πληκτρολόγησαν σχεδόν λέξη προς λέξη, καταγράφοντας περισσότερο συνολικό περιεχόμενο αλλά επεξεργάζοντας σχεδόν τίποτα από αυτά καθώς πήγαιναν, ενώ οι μαθητές γραφής σωματικά δεν μπορούσαν να γράψουν αρκετά γρήγορα για να μεταγράψουν μια διάλεξη σε πραγματικό χρόνο, που τους ανάγκασε να ακούσουν προσεκτικά, να αποφασίσουν τι πραγματικά είχε σημασία και να βάλουν αυτό με τα δικά τους λόγια στη σελίδα.
    Αυτή η μοναδική πράξη της επιλογής του τι θα κρατήσεις ήταν η ίδια η μάθηση, και το πληκτρολόγιο είχε παραλείψει ήσυχα την επιλογή και παρέλειψε τη μάθηση μαζί με αυτό.
    Δύο μελέτες. Δύο χώρες. Ίδια απάντηση.
    Ο γραφικός χαρακτήρας κάνει τον εγκέφαλο να λειτουργεί. Η πληκτρολόγηση το αφήνει να ακτιναστεί.
    Κάθε νότα που έχετε πληκτρολογήσει αντί για γραμμένη μπήκε στον εγκέφαλό σας μέσω ενός λεπτότερου σωλήνα. Κάθε συνάντηση, κάθε book highlight, κάθε ιδέα που τράβηξες στο τηλέφωνό σου αντί για χαρτί επεξεργαζόταν στο μισό βάθος.
    Δεν τα ξέχασες αυτά γιατί η μνήμη σου είναι κακή. Τα ξεχάσατε γιατί η πληκτρολόγηση δεν ξύπνησε ποτέ το μέρος του εγκεφάλου που θα τα έκανε να κολλήσουν
    Η λύση είναι αυτό που ήξερε ήδη η γιαγιά σου.
    Πάρε ένα στυλό. Γράψε το. Ο πιο αργός δρόμος είναι ο πιο γρήγορος.

via  Maria Nikolakaki

Εξετάσεις Εισαγωγής στα ΑΕΙ στην Ιαπωνία

Στην Ιαπωνία οι εξετάσεις στα Πανεπιστήμια είναι γνωστές ως Τζιγόκου, δηλ. «κόλαση» και είναι τόσο αγχωτικές ώστε το παρατσούκλι τους είναι παραπάνω από δικαιολογημένο. Τώρα, ως εκπαιδευτικός, ψάχνω πάντα τα σημάδια που εμφανίζουν όλοι οι έφηβοι του κόσμου όταν είναι έτοιμοι να καταρρεύσουν: αυπνία, απόσυρση, άρνηση φαγητού. Το κάνω ασυναίσθητα ακόμη και σε άγνωστους μαθητές που βλέπω στο τρένο ή στον δρόμο – η φωτογραφία είναι από έναν πιτσιρικά που είχα δει ένα ανοιξιάτικο βράδυ. Είχε ζαλικωθεί την τσάντα του σαν σκλάβος και κατηφόριζε προς το τρένο με αβέβαια βήματα, λες και περπατούσε μέσα σε καράβι που το πηγαινοφέρνει καταιγίδα. Τι να του δίδαξαν εκείνη την ημέρα άραγε; Ολοκληρώματα, ενθαλπία, την αρχή διατήρησης της Ορμής;

Κι όμως, πολλοί ξεχνούν να διδάξουν στα παιδιά ότι ο δρόμος προς την Κόλαση καταλήγει πάντα στον Παράδεισο.

Ο Χίρο ήταν ένας μαθητής στο Τόκυο που ένιωθε ότι η ζωή του θα τελείωνε αν δεν περνούσε στο πανεπιστήμιο. Έπρεπε να γίνει δικηγόρος, έλεγε. Αναπόφευκτα, η πίεση από το σχολείο τον οδήγησε σε κατάθλιψη και όταν τελικά ήρθε η αναμενόμενη αποτυχία στις εξετάσεις τα πράγματα σοβάρεψαν στο μυαλό του αγοριού.

Αντί όμως να τον τιμωρήσουν ή να γκρινιάξουν, οι γονείς του έκαναν κάτι απρόσμενο: τον πήγαν μια εκδρομή στο Χοκκάιντο, τον τόπο καταγωγής του πατέρα του. Εκεί ο παππούς του του εκμυστηρεύτηκε ότι και ο πατέρας του είχε αποτύχει όταν ήταν νεαρός και ότι αυτό τον οδήγησε να ανακαλύψει την μαγειρική, την πραγματική του αγάπη.

Έτσι ο Χίρο πήρε έναν «κενό» χρόνο που στα Ιαπωνικά λέγεται ρόνιν (από τους ρόνιν, δηλαδή τους σαμουράι χωρίς Κύριο) όχι για να ξαναδιαβάσει αλλά για να βρει τον εαυτό του. Τελικά, ξέχασε την δικηγορία για να σπουδάσει περιβαλλοντική σχεδίαση και σήμερα δημιουργεί πάρκα στην πόλη του. Τον γνώρισα σε ένα συνέδριο πριν κάποιον καιρό, μιλήσαμε μέσω μιας κοινής παρέας και μετά από τις κλασικές ερωτήσεις που μου κάνουν οι Γιαπωνέζοι (τα κοτσιδάκια μου, την Ελλάδα, το φαγητό), μου αφηγήθηκε την παραπάνω ιστορία.  

• «Εκείνη η αποτυχία ήταν το μεγαλύτερο δώρο που μου έκανε η ζωή, ξένε» 

είχε πει χαμογελώντας. 

• «Βλέπεις, με σταμάτησε απ' το να τρέχω σε έναν δρόμο που δεν ήταν δικός μου»

VIA  

Stelios Steriteri Prezerakos

=============

• Edu-topia: Η εκπαιδευτική δυστοπία της Ν. Κορέας

 

Aπό φέτος υπάρχει το μάθημα ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΥΚΛΕΙΔΕΙΑΣ ΓΕΩΜΕΤΡΊΑΣ ως μάθημα επιλογής στο ΑΠΘ.

Στην 16η Διεθνή Μαθηματική Εβδομάδα, εδώ στην Θεσσαλονίκη, παρακολουθήσαμε χθες 23 Απριλίου,  την ευχάριστη είδηση επανόδου της διδασκαλίας Ευκλείδειας Γεωμετρίας. εικ1
  Οι καθηγητές του ΑΠΘ κκ. Ανέστης Φωτιάδης, Παναγιώτης Μπατακίδης, Παντελής Πετρίδης μας ενημέρωσαν οτι από φέτος υπάρχει το μάθημα ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΥΚΛΕΙΔΕΙΑΣ ΓΕΩΜΕΤΡΊΑΣ ως μάθημα επιλογής.
Ανέφεραν ότι κύριοι λόγοι για τους οποίους προτάθηκε η διδασκαλία είναι :
● έχει άμεση εφαρμογή,
●συνδέει το αφηρημένο με το ορατό, 
●αναπτύσσει την χωρική αντίληψη.
●Ιδανικό πεδίο για να μάθουμε τί σημαίνει απόδειξη 
●Ιδανικό μάθημα για να διδαχθεί η Μαθηματική Σκέψη. 

Ο σεβαστός φίλος Γιάννης Θωμαϊδης με την ομιλία του έκανε πλήρη ανάλυση για το πώς πρέπει να διδάσκεται η Γεωμετρία, ποιοί είναι οι κύριοι λόγοι δυσκολίας, ποιά τα οφέλη απο το μάθημα αυτό. 

Ο Donald Knuth σταμάτησε να απαντά στα email....

Ο Donald Knuth σταμάτησε να απαντά στα email το 1990 και μετέτρεψε ένα από τα ταχύτερα εργαλεία επικοινωνίας στον κόσμο σε μια ευθύνη που αρνήθηκε να φέρει.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΡΑΧΑΝΑΣ | Ο κύκλος. Επιστήμη και δημοκρατία σε ανήσυχους καιρούς

==================== 

Cosmoseduthess

Ο ανορθολογισμός σήμερα: Η εισβολή στην εκπαίδευση και στη δημοκρατία

Η μάχη ενάντια στον ανορθολογισμό δίνεται στην παιδεία

Ο Στέφανος Τραχανάς, διευθυντής του Κέντρου Ανοικτών Διαδικτυακών Μαθημάτων Μathesis, πρώην διευθυντής των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης συνομιλεί με τη Βασιλική Παυλίδου, καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης για το νέο του βιβλίο "Ο ΚΥΚΛΟΣ".

Ο ανορθολογισμός σήμερα: Η εισβολή στην εκπαίδευση και στη δημοκρατία

Η μάχη ενάντια στον ανορθολογισμό δίνεται στην παιδεία

Περισσότερα για το βιβλίο:

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΡΑΧΑΝΑΣ

Ο ΚΥΚΛΟΣ

Επιστήμη και δημοκρατία σε ανήσυχους καιρούς

https://www.cup.gr/book/o-kyklos/

Τμήμα Βίντεο: ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΡΑΧΑΝΑΣ | Ο κύκλος. Επιστήμη και δημοκρατία σε ανήσυχους καιρούς

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

 

Ομιλία Στέφανου Τραχανά στο Βαρβάκειο

 

Είχαμε τη μεγάλη χαρά και τιμή να παρακολουθήσουμε μια εξαιρετική ομιλία του δασκάλου μας, Στέφανου Τραχανά, στη Βαρβάκειο Πρότυπη Σχολή στο Ψυχικό.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ 

• https://tinanantsou.blogspot.com/2026/03/blog-post_15.html