===============
----------------
---------------------------
Blogger: Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2022
Διδάσκω στη Β' και Γ' Γυμνασίου τα τελευταία 11 χρόνια, χωρίς διακοπές.
Στην ίδια γειτονιά στο ίδιο σχολείο.
Εκείνο που παρατηρώ είναι η κατακόρυφη πτώση του ενδιαφέροντος των μαθητών.
Βλέπω τάξεις με μαθητές σαν υπνωτισμένους.
Τα περισσότερα παιδιά δεν
είναι ικανά να κατανοήσουν βασικές έννοιες που στα ίδια
τμήματα δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα πριν από 3, 4 και 5 χρόνια πριν.
Βέβαια δεν λείπουν οι εξαιρέσεις, αλλά αυτές είναι σταγόνα στον ωκεανό.
Στην Γ' Γυμνασίου έδωσα ερωτήσεις (με αντιστοίχηση σε σελίδες, ώστε να μάθουν να διαβιάζουν...) ούτε αυτό δούλεψε.
Όταν
τους προκάλεσα να δουλέψουμε μαζί στην τάξη διαπίστωσα ότι ακόμα κι'
όταν τους έλεγες - να εδώ στην παράγραφο θα βρεις την απάντηση - και
πάλι υπήρχε δυσκολία να εντοπίζουν την απάντηση. Πράγμα που σημαίνει ότι
αδυνατούν να κατανοήσουν απλό κείμενο.
"
Εν
ολίγοις το πρόβλημα το κωδικοποίησα, ως εξής: "Το Δημοτικό μετακόμισε
στο Γυμνάσιο!" Συμπερασματικά, η ζημιά που έχει γίνει είναι τεράστια
και κανείς δεν μιλάει. Μια πρόχειρη απάντηση, είναι: όταν φιμώνεις
κάποιον για δυο χρόνια και στη συνέχεια του ζητάς να μιλήσει (σκεφτεί)
μάλλον αυτό είναι δύσκολο! Αυτό είναι εμφανές στα παιδιά. Μιλώντας δε
συναδέλφους στο Λύκειο... η κατάσταση είναι επίσης απελπιστική... αυτά.
==============================
..κάτι
γίνεται με το πρόγραμμα του Δημοτικού, κατά τη γνώμη μου είναι
βαρυφορτωμένο χωρίς ξεκάθαρους στόχους. (π.χ. πρέπει τα παιδιά
τελειώνοντας το δημοτικό να ξέρουν να κάνουν αριθμητικές πράξεις, να
ξέρουν την προπαίδεια ! ..) Το άλλο που εντοπίζω είναι το γεγονός ότι το
κινητό έχει μπει στη ζωή των μαθητών, με αποτέλεσμα: 1. είναι σε διαρκή
διέγερση περιμένοντας το επόμενο μύνημα, 2. κοιμούνται αργά, 3. δεν
μπορούν να εστιάσουν σε ένα θέμα... εν ολίγοις απουσιάζει η 'σιωπή" από
τη ζωή των παιδιών. Μια σιωπή που είναι πολύτιμη για την οργάνωση -
χώνεψη όλων όσων έχουν αντιμετωπισθεί στο μάθημα...
========================
..μια
και τόφερε η κουβέντα. Κατά τη γνώμη μου έχει γίνει μια παρέμβαση τα
τελευταία χρόνια - που φαίνεται αθώα, αλλά μόνο αθώα δεν είναι και έχει
φοβερές συνέπειες στο μυαλό των παιδιών. Μαθήματα όπως Γεωγραφία και
Ιστορία έχουν κακοποιηθεί εντέχνως και είναι απωθητικά στα παιδιά. Το
αποτέλεσμα να έχουν ελάχιστες γνώσεις Γεωγραφίας και Ιστορίας! Έλα τώρα
όμως που κατά την ταπεινή μου γνώμη, τίποτα δεν μπορεί να κατακτηθεί από
ένα μυαλό που πλάθεται - κτίζεται, αν δεν μπορεί να ενταχθεί σε ένα
πλέγμα χώρου και χρόνου . Όποια πληροφορία δεν κωδικοποιείται με
παραμέτρους: Που (Γεωγραφία) και Πότε (Ιστορία), ξεχνιέται την επόμενη
στιγμή. Βέβαια η παραμέληση της Γεωγραφίας και της Ιστορίας έχει και ένα
άλλο πρωτεύοντα (;)στόχο. Οι μαθητές δυσκολεύονται να δημιουργήσουν
ταυτότητα για το ποιοί είναι και που πάνε! .... να με συμπαθάς για τη
φλυαρία...
Mεταγεννέστερη εγγραφή(1-11-2023)
Αν δεν έχετε καταλάβει γιατί θέλουν τις επόμενες γενιές να είναι
ανιστόρητες, αν δεν έχετε καταλάβει γιατί παραποιούν την ιστορία και
υποβαθμίζουν την παιδεία, ακούστε τον
Γιούβαλ Χαράρι, Ισραηλινό ιστορικό και καθηγητή του τμήματος ιστορίας σε
Εβραϊκό Πανεπιστήμιο, εκ των στενότερων συνεργατών του Κλάους Σβάμπ,
του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.
"Ποτέ
δεν άκουσα για κάποιο καθεστώς, κάποια κυβέρνηση, που απαγόρευσε στα
σχολεία να διδάσκουν μαθηματικά ή φυσική. Αλλά η Ιστορία είναι
επικίνδυνη.
Έτσι
βλέπετε ότι σε πολλά μέρη είτε είναι εντελώς απαγορευμένο να διδάσκεις
ιστορία ή τουλάχιστον ορισμένα κομμάτια της ιστορίας είναι ταμπού.
Επειδή
είναι επικίνδυνη. Επειδή αν μάθετε ιστορία, μπορείτε να κάνετε τον
κόσμο να ρωτήσει ορισμένα πολύ επικίνδυνα ερωτήματα. Εννοώ επικίνδυνα
από την οπτική γωνία του καθεστώτος. Και φυσικά αυτή δεν είναι πανάκεια»
