Deutsche Welle: Τα «καλά» μυαλά της Ελλάδας φεύγουν για Γερμανία.Ψάχνουν καλύτερα πανεπιστήμια και σίγουρη εργασία

Μετά το δημοσίευμα του Guardian και η Deutsche Welle καταπιάνεται με τους νέους Έλληνες που επιθυμούν να «ανοίξουν τα φτερά τους» σε ξένες χώρες για να βρουν την τύχη τους... - Γιατί φεύγουν οι πρώτοι των πρώτων 

Η κρίση οδηγεί όλο και περισσότερους νέους Έλληνες στο εξωτερικό. Πολλοί εγκαταλείπουν την Ελλάδα ακόμη και για τις βασικές τους σπουδές, ελπίζοντας να βελτιώσουν έτσι τις προοπτικές τους στην αγορά εργασίας.

Οι άριστοι αναπτύσσουν τις κοινωνίες

ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΟΤΙ ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝ ΤΙΣ ΤΟΜΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΡΟΟΔΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

του Ιωάννη Τσουκαλά*
Ακαδημαϊκή και ερευνητική αριστεία είναι απαραίτητη προϋπόθεση ανάπτυξης σε ένα παγκοσμιοποιημένο και ανταγωνιστικό επιστημονικό και βιομηχανικό περιβάλλον. Η σημερινή αντίληψη της «αριστείας» σε κάθε είδους ανθρώπινη δραστηριότητα –της επιστημονικής, τεχνολογικής και αναπτυξιακής έρευνας συμπεριλαμβανομένων– μπορεί να έχει ίσως διαφορετικά ηθολογικά χαρακτηριστικά από την αρχαία αντίληψη της αριστείας. Η σημερινή εκτίμηση της «αριστείας» εμπεριέχει οικονομικού τύπου προσδοκίες από το παραγόμενο ποιοτικά «άριστο» αποτέλεσμα, δεν ενδιαφέρεται όμως για τα καθ’ αυτό ανθρώπινα χαρακτηριστικά εκείνων που «αριστεύουν», υπερβάλλουν και ξεφεύγουν από την μέση επίδοση.

Η απόλυτη τεχνολογική ανακάλυψη που θα καταργήσει όλα τα tablet

Πανεπιστήμια: Ιδιωτικοί Μύθοι και Ανακρίβειες

Οι επιστήμονες πρέπει να είμαστε ακριβείς. Ό,τι λέμε να το βασίζουμε στα δεδομένα και τις παρατηρήσεις και να μην αναπαράγουμε άκριτα ότι ακούμε. Ένας πολύ trendy μύθος είναι εδώ και χρόνια η πανάκεια των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Πώς η ίδρυσή τους θα φέρει ανταγωνισμό με τα υπόλοιπα και έτσι όλα θα πάνε πολύ καλύτερα, θα έχουμε ανάπτυξη, πλούτο, κλπ και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα. Όπως όλοι οι μύθοι βέβαια και εδώ υπάρχουν ανακρίβειες, υπερβολές και πράγματα που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα. Παρακάτω αναλύω συνοπτικά τα βασικά επιχειρήματα υπέρ της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων.

· «Θα υπάρξει ανταγωνισμός». Καλό αυτό, αλλά πώς ακριβώς θα γίνει δεν μας λέει κανείς. Με ποιους πόρους το δημόσιο πανεπιστήμιο χωρίς δίδακτρα θα ανταγωνίζεται ένα ιδιωτικό με δίδακτρα (φυσικά) πανεπιστήμιο; Και γιατί θα ανταγωνιστώ το ιδιωτικό; Ήδη δεν ανταγωνίζομαι τα υπόλοιπα τμήματα Οικονομικών Επιστημών στην Ελλάδα; Γιατί θα μου κάνει διαφορά; Στόχος μου είναι να είμαι ο καλύτερος σε ότι κάνω, παραγωγικός και αποτελεσματικός. Έτσι είναι η επιστήμη.

Γιατί μας προορίζουν για γκαρσόνια της Ευρώπης

Του Γιώργου Κράλογλου
Αρχίσαμε με μισθούς Κίνας. Συνεχίζουμε με μισθούς πείνας. Θέσεις εργασίας υπάρχουν μόνο στον τουρισμό, στα καταστήματα με τσολιαδάκια και στις πιτσαρίες.
Οι 1.500.000 άνεργοι για να δουλέψουν πρέπει να μείνουν ανασφάλιστοι και να δέχονται δωροεπιταγές και κουπόνια τροφίμων. Οι επενδυτές που μας γυροφέρνουν (ακόμη και αυτοί που ξεπλένουν χρήματα) ψάχνουν μόνο για ξενοδοχεία. Και η ΓΣΕΕ απλώς διαπιστώνει εργασιακό μεσαίωνα...

Γίνεται μάλλον αστεία η ΓΣΕΕ όταν διαπιστώνει την εργασιακή κατάντια του ιδιωτικού τομέα της χώρας βάζοντας τελεία στις «αποκαλύψεις» των συνθηκών εργασίας που δουλεμπορίου που επικρατεί στο μεγαλύτερο μέρος.

Σχολεία και εκπαίδευση...

1. Το ελευθεριακό σχολείο PAIDEIA στη Μερίδα της Ισπανίας
2. Μια μέρα σε ένα σχολείο της Φινλανδίας 
3. «Σχολείο της φύσης, Ονόντα»

Εκπαίδευση «σε κενό αέρος»

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Σάμουελσον.

«Δεν με ενδιαφέρει ποιος γράφει τους νόμους μιας χώρας –ή ποιος συντάσσει τις συνθήκες της– αν μπορώ εγώ να γράφω τα εγχειρίδια οικονομίας των πανεπιστημίων της», είχε πει ο Πολ Σάμουελσον. Ο νομπελίστας οικονομολόγος είχε καταλάβει πως ό,τι ισχύει για τα ηλεκτρονικά γκάτζετ ισχύει και για τις οικονομίες: εκείνος που συντάσσει τα φυλλάδια οδηγιών καθορίζει πώς θα χρησιμοποιηθεί το αντικείμενο, και για ποιο σκοπό.

Το αξίωμα του Σάμουελσον παρέμεινε ισχυρό μέχρι την κατάρρευση της Lehman Brothers, η οποία πυροδότησε όχι μόνο κρίση στην οικονομία αλλά και κρίση στην οικονομολογία. Στα έξι χρόνια που έχουν περάσει έκτοτε, η φήμη εκείνων των αρχιερέων του καπιταλισμού, των πανεπιστημιακών οικονομολόγων, έχει υποστεί μεγάλη φθορά.