Οι τιμωρίες δεν διδάσκουν τίποτα στα άτακτα παιδιά

Η συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να βελτιωθεί- το έχουν αποδείξει πενήντα χρόνια ερευνών. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι οι γονείς πρέπει να κάνουν έναν καθημερινό αγώνα δρόμου για να αποκτήσουν τα παιδιά καλούς και σωστούς τρόπους.
Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να σας πιάνει πανικός αν το δωμάτιό του θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο...

Φυσικά εάν οι γονείς δουν το παιδί τους να περνάει ώρες μπροστά στο παράθυρό του με μια στολή παραλλαγής, φορώντας τη μάσκα του θλιμμένου κλόουν και κρατώντας ένα αεροβόλο με το οποίο να σημαδεύει τους γείτονες, είναι απολύτως λογικό να σκεφτούν ότι πρέπει να κάνουν κάτι και γρήγορα. Για πολλές συμπεριφορές ή συνήθειες των παιδιών, όμως, δεν χρειάζεται να σημάνει ο οικογενειακός συναγερμόςακόμη κι αν αυτές είναι ενοχλητικές. Το πιπίλισμα του αντίχειρα, για παράδειγμα, είναι μια συνήθεια που έχουν πάρα πολλά παιδιά έως τα πέντε τους χρόνια. Από εκείνη την ηλικία το φαινόμενο αρχίζει να εξασθενεί. Εάν λοιπόν ο οδοντίατρος δεν σας πει ότι πρέπει να κάνετε κάτι, μπορείτε να αφήσετε το παιδί σας να πιπιλάει το δάχτυλό του. Η ίδια αρχή ισχύει για το τραύλισμα. Περίπου το 5% των παιδιών τραυλίζουν κάποια περίοδο ανάμεσα στα 2 και τα 5 τους χρόνια. Οι γονείς ανησυχούν όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αλλά πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80% αυτά τα παιδιά σταματούν να τραυλίζουν μετά τα έξι τους χρόνια.

Οι συμπεριφορές. Στην ίδια κατηγορία περιλαμβάνονται πολλές μορφές συμπεριφοράς που από τους γονείς κρίνονται ενοχλητικές ή απαράδεκτες. Περίπου τα μισά παιδιά ηλικίας 4 και 5 ετών δεν μπορούν να καθήσουν ήσυχα όπως θα ήθελαν οι ενήλικοι και άλλα τόσα κλαψουρίζουν τόσο πολύ ώστε οι γονείς τους το θεωρούν πρόβλημα. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτές οι ενοχλητικές συμπεριφορές εξασθενούν με την ηλικία. Με την ίδια ανησυχία αντιμετωπίζουν οι γονείς τα ψέματα που λένε τα παιδιά στην ηλικία των 10 και 11 ετών ή όταν στην εφηβεία κλέβουν καμιά σοκολάτα από το περίπτερο ή κάνουν κάποια πράξη βανδαλισμού (τα μισά αγόρια και ένα στα τρία κορίτσια). Για τα περισσότερα παιδιά, όμως, αυτά δεν είναι προβλήματα που συνεχίζονται στο μέλλον.

Η αντίδραση. Πολλοί γονείς αντιδρούν σε αυτές τις περιπτώσεις τιμωρώντας τα παιδιά τους. Και το κάνουν για διάφορους λόγους: για να διδάξουν στα παιδιά το σωστό και το λάθος, για να ικανοποιήσουν το αίσθημα δικαιοσύνης ή για να αποδείξουν την εξουσία τους. Φυσικά, δεν μπορεί να μην υπάρξουν επιπτώσεις για ένα παιδί που χαρακώνει το αυτοκίνητο του γείτονα. Έχει αποδειχθεί όμως ότι η τιμωρία δεν αλλάζει τη συμπεριφορά των παιδιών. Ειδικά, όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και γίνονται πιο ανεξάρτητα και περισσότερο ικανά να διεκδικούν, τόσο οι γονείς πρέπει να προσπαθούν να δώσουν απάντηση σε ένα ερώτημα: υ πάρχει λόγος να θέσω όρια εδώ; Ας φανταστούμε για παράδειγμα ένα ακατάστατο δωμάτιο- μια «αιτία πολέμου» ανάμεσα σε γονείς και παιδιά σε πάρα πολλά σπίτια. Αν το ακατάστατο δωμάτιο συνοδεύεται από μιαν ανάλογη συμπεριφορά όσον αφορά τόσο την προσωπική εμφάνιση όσο και τα μαθήματα του σχολείου, τότε η παρέμβαση είναι απαραίτητη. Διαφορετικά, θέστε στον εαυτό σας το εξής ερώτημα: πόσα δωμάτια ενηλίκων θυμίζουν το βομβαρδισμένο τοπίο ενός εφηβικού δωματίου; Είναι βέβαιο ότι θα δυσκολευτείτε να βρείτε έστω και ένα. Ο Άλαν Κάζντιν είναι καθηγητής Ψυχολογίας και Παιδοψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ και διευθυντής του Κέντρου Γονικής και Παιδικής Κλινικής Αγωγής στο ίδιο πανεπιστήμιο
Πώς αντιμετωπίζεται ένας «μικρός τύραννος»;

Η ΤΙΜΩΡΙΑ
● Έρευνες έχουν δείξει ότι με την τιμωρία δεν διορθώνεται η κακή συμπεριφορά του παιδιού ● Με την τιμωρία το παιδί δεν μαθαίνει τι να κάνει και σπανίως μαθαίνει τι να μην κάνει Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ
● Δεν είναι βέβαιο ότι με τη συζήτηση βελτιώνεται η συμπεριφορά του παιδιού.

Ωστόσο, με τη συζήτηση το παιδί:

α. βελτιώνει τις γλωσσικές δεξιότητές του β. αναπτύσσει τις ικανότητές του στη λογική σκέψη γ. αυξάνει τις πιθανότητες να συζητά στην εφηβεία με τους γονείς πράγματα που το απασχολούν Ο ΕΠΑΙΝΟΣ
● Η έστω και μικρή βελτίωση της συμπεριφοράς πρέπει να αναγνωρίζεται από τον γονέα είτε λεκτικά είτε με ένα μικρό «δώρο» (π.χ. να του χαρίσετε 15 λεπτά πριν πάει για ύπνο)

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
● «Θα σου απαγορεύσω να κάνεις κάτι. Για να δούμε; Μπορείς να παραμείνεις ήρεμος;».

● Αλλάξτε ρόλους. Πολλά παιδιά διασκεδάζουν παίζοντας τους γονείς και λέγοντας «όχι» στον γονέα που υποδύεται το παιδί
Χρειάζεται ηρεμία και υπομονή

Γιατί να κινήσετε γη και ουρανό για να αντιμετωπίσετε ένα πρόβλημα που θα διορθωθεί από μόνο του; Αυτή η προσέγγιση, ωστόσο, απαιτεί αρκετή δόση ηρεμίας, πειθαρχίας και υπομονής από τους γονείς. Ακόμη και αυτοί οι γονείς, όμως, που θυμίζουν μοναχούς του Ζεν, πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι μια συνήθεια που εγκαταλείπει ένα παιδί με τον καιρό είναι πιθανό να επιστρέψει και μάλιστα σε χειρότερο βαθμό από ποτέ. Παρ΄ ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η κακή συμπεριφορά δεν ήρθε για να μείνει, δικαίως κάποιοι γονείς μπορεί να ανησυχήσουν. Είναι φυσιολογικό για ένα 4χρονο παιδί να κλέψει ένα γλειφιτζούρι- τι συμβαίνει όμως όταν κλέβει γλειφιτζούρια ένας 12χρονος; Σε αυτήν την περίπτωση, μάλλον πρέπει να ζητήσετε τη βοήθεια κάποιου ειδικού.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4510320&ct=2

Προαιρετικά...Ιστορία. Υποχρεωτικά Internet.

Προαιρετικά ίσως διδάσκονται στα σχολεία της Βρετανίας η Βικτοριανή εποχή και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, αλλά υποχρεωτικά θα πρέπει οι μαθητές να φτιάχνουν Blogs και να χειρίζονται τέλεια το Twitter και τη Wikipedia.

Η προτεινόμενη αναθεωρημένη διδακτέα ύλη αφαιρεί εκατοντάδες προσδιορισμούς για τις επιστημονικές, γεωγραφικές και ιστορικές γνώσεις που θα πρέπει να έχουν οι μαθητές πριν φτάσουν τα 11 τους χρόνια.

Σύμφωνα με πληροφορίες της βρετανικής εφημερίδας Guardianτην αναμόρφωση έχει αναλάβει να προτείνει ο Σερ Τζιμ Ρόουζ, για λογαριασμό της βρετανικής κυβέρνησης.

Έτσι η μεταρρύθμιση, η οποία εάν εγκριθεί θα είναι η μεγαλύτερη για τα δημοτικά σχολεία της Βρετανίας εδώ και μια δεκαετία, αποσκοπεί στο να δώσει μεγαλύτερη ελευθερία στους δασκάλους να επιλέξουν σε ποιο κομμάτι θα εστιάσουν τη διδασκαλία τους.

Η διδακτέα ύλη διατηρεί κάποιους από τους παραδοσιακούς τομείς διδασκαλίας, δίνει όμως έμφαση στα σύγχρονα Μέσα, στο Διαδίκτυο και στην περιβαλλοντική εκπαίδευση.

Συγκεκριμένα η πρόταση περιλαμβάνει:

• - Τα παιδιά θα πρέπει να έχουν γνώση μπλογκ, podcast, της Wikipedia και του Twitter καθώς και να μπορούν να αποκτήσουν άνεση στον χειρισμό του πληκτρολογίου.
• - Τα παιδιά θα πρέπει να μπορούν να τοποθετήσουν συγκεκριμένα γεγονότα σε χρονολογική σειρά. Ωστόσο κάθε παιδί θα κληθεί να μάθει δύο μόνο βασικές περιόδους της βρετανικής ιστορίας, με το σχολείο να καλείται να αποφασίζει ποιες θα είναι αυτές. Έτσι οι δάσκαλοι θα μπορούν να διδάσκουν βικτοριανή ιστορία ή τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά δεν θα είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν.
• -Το νέο σύστημα θα ασχολείται και με κοινωνικά ζητήματα που αφορούν τη ζωή ενός παιδιού, όπως οι πιέσεις που ασκούν ομάδες συνομηλίκων, ο εκφοβισμός, καθώς και οι σχέσεις με την οικογένεια και τους φίλους.

Σχολιάζοντας τις προτάσεις το υπουργείο Παιδείας της Βρετανίας ανέφερε: «Φυσικά οι μαθητές στα δημοτικά θα διδαχθούν σημαντικές περιόδους, συμπεριλαμβανομένης της ρωμαϊκής εποχής, των Τυδόρ και τη Βικτοριανή και θα μάθουν να κατανοούν μια ευρύτερη χρονολόγηση σημαντικών γεγονότων σε αυτή τη χώρα και τον υπόλοιπο κόσμο».

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=4509048

Ψωμί, παιδεία, παπαγαλία

Σε αντίθεση με την Ελλάδα, στο εξωτερικό δοκιμάζουν
σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας

Το τελετουργικό στη σχολική ζωή έχει μεγάλη σημασία για τους μαθητές. Βοηθάει στην κοινωνικοποίησή τους, ενίοτε αποτελεί κίνητρο για να απολαμβάνουν το σχολείο. Αρκεί να μην παραμένει το ίδιο τα τελευταία πενήντα χρόνια και να εξελίσσεται μαζί με τις επιταγές των καιρών. Προσευχές, αγιασμός, παρέλαση, τιμωρία, αποβολή: οι ίδιες παρωχημένες έννοιες ανακυκλώνονται στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα τη στιγμή που σε ολόκληρο τον κόσμο η στοιχειώδης και μέση εκπαίδευση γίνονται πεδίο πειραματισμών και δοκιμής νέων μεθόδων.

• Σε σχολείο του Αμβούργου στη Γερμανία, τα μαθήματα δεν έχουν πλέον 45λεπτη διάρκεια και το κουδούνι δεν χτυπάει. Οι μαθητές καταπιάνονται με ένα θέμα κάθε εβδομάδα. Ψάχνουν τη γνώση σε βιβλία, γράφουν εργασίες και τις παρουσιάζουν μέσα στην τάξη. Οσοι δεν καταλαβαίνουν ζητούν πρώτα βοήθεια από τους συμμαθητές τους και στη συνέχεια, αν εκείνοι δεν μπορούν να λύσουν τις απορίες τους, καταφεύγουν στο δάσκαλο. Τα παιδιά παίρνουν πράσινες, κίτρινες ή κόκκινες κάρτες ανάλογα με τη συμπεριφορά τους και στο τέλος της ημέρας συζητούν μέσα στην τάξη. Ο πιο ήσυχος μαθητής ανακηρύσσεται «βασιλιάς του ψιθύρου», φοράει χάρτινο στέμμα και απολαμβάνει τον τιμητικό τίτλο. Τα παιδιά ενθαρρύνονται να παίρνουν πρωτοβουλίες, να διατυπώνουν ερωτήσεις και να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Οταν τελειώνει το μάθημα, ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής σημαίνει ότι όλοι οι μαθητές πρέπει να συγυρίσουν την αίθουσα. Στη διάρκεια του γεύματος, η δασκάλα διαβάζει ιστορίες.

• Παρόμοιο είναι το κλίμα και στο πειραματικό γυμνάσιο του Χέντερσον, έξω από τη Μινεάπολη στις ΗΠΑ. Δεν υπάρχουν δάσκαλοι, ιεραρχία, κουδούνια, μαθήματα ούτε τοίχοι. Το περίεργο είναι ότι παρά το φιλελεύθερο πνεύμα του ιδρύματος, τα ποσοστά επιτυχίας στα αμερικανικά πανεπιστήμια είναι μεγαλύτερα σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο.

Τα παραδείγματα των σχολείων στο Αμβούργο και το Χέντερσον είναι απλώς ενδεικτικά. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι ιδανικά, απηχούν όμως την προσπάθεια των εκπαιδευτικών να προσαρμοστούν στο Zeitgeist, να προσεγγίσουν τα παιδιά όχι από τη θέση της αυθεντίας, αλλά να αναπτύξουν μία ισότιμη σχέση μαζί τους. Σε αντίθεση με τα ελληνικά σχολεία, όπου η παπαγαλία, o κομφορμισμός και ο... σωφρονισμός των μαθητών παραμένουν τα κυρίαρχα αιτήματα του συστήματος.

Δεκαπεντάχρονο παιδί αποβλήθηκε πρόσφατα από ιδιωτικό σχολείο των Αθηνών επειδή δεν αντιμετώπισε με τον δέοντα σεβασμό το Ολοκαύτωμα. Μπορεί τα αντανακλαστικά της διεύθυνσης του σχολείου να μαρτυρούν ιδιαίτερη ευαισθησία στο ζήτημα, ποιο είναι όμως το αποτέλεσμα της τιμωρίας αυτής; Πιθανότατα η εμπέδωση του αντισημιτισμού στον μαθητή και τους φίλους του. Δεν θα ήταν προτιμότερη μία συζήτηση στην τάξη γύρω το θέμα από την εύκολη λύση της αποβολής; Ή ακόμη καλύτερα η ανάθεση μιας ομαδικής εργασίας στους μαθητές για τα ναζιστικά εγκλήματα στη διάρκεια του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου;

«Μην αμφιβάλλετε, το μέλλον ανήκει στη χώρα που εκπαιδεύει καλύτερα τους πολίτες της», ανέφερε στην ομιλία του για τις μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, την περασμένη Τρίτη. Χρειάστηκε λιγότερες από 60 μέρες στον Λευκό Οίκο για να εξαγγείλει τις αλλαγές ο Ομπάμα. Στην Ελλάδα πάλι, ο κύριος Μπαμπινιώτης ζήτησε άλλους έξι μήνες...

Tης Ξενιας Kουναλακη / xkounalaki@kathimerini. gr

Να προχωρήσει η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση

Ερ: Ποιες είναι οι πιο σημαντικές εκπαιδευτικές διαφορές ανάμεσα στο εκπαιδευτικό σύστημα της Γερμανίας και της Ελλάδας;

Απ: Το ελληνικό σύστημα εστιάζει περισσότερο στη μετάδοση των γνώσεων και λιγότερο στη στήριξη της μαθησιακής διεργασίας και την εξέλιξη των βασικών ικανοτήτων του παιδιού. Δεύτερον, η μεθοδολογία είναι εντελώς διαφορετική. Στο γερμανικό σύστημα στηριζόμαστε περισσότερο στην αυτενέργεια του παιδιού και την ικανότητα της αυτό-ρύθμισης, να αναπτύσσεται και να δημιουργεί μόνο του τη γνώση γύρω από το περιβάλλον του. Διαφορετική είναι επίσης, η δόμηση της διδακτέας ύλης, όπου στη Γερμανία το πρόγραμμα είναι πολύ σταθερό και εμπεριστατωμένο, κάτι που στην Ελλάδα δεν έχει επιτευχθεί ακόμη.

το άρθρο πλήρες
εδώ---->http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_1_08/01/2009_262584

«Αργοί» οι Ελληνες

Οι Ελληνες, συμπεραίνει η έκθεση, «είναι αργοί στην υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, και οι αδυναμίες στο εκπαιδευτικό σύστημα δείχνουν ότι αυτό δεν είναι πιθανό να αλλάξει σύντομα». Οπως εκτιμά, «οι ελληνικές κυβερνήσεις είναι από τις πλέον αργές στην απελευθέρωση των αγορών προϊόντων, ενώ η χώρα έχει ένα από τα λιγότερο φιλικά για τις επιχειρήσεις ρυθμιστικά περιβάλλοντα στην Ε.Ε.». Οσο για τις μεταρρυθμίσεις, τονίζει ότι «με δεδομένη την πυρετώδη πολιτική ατμόσφαιρα στη χώρα, είναι ένα αναπάντητο ερώτημα αν οι ελληνικές αρχές θα μπορέσουν να προωθήσουν τις επειγόντως απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις χωρίς να προκαλέσουν κάποιου είδους πολιτική κρίση».

Η Ατζέντα της Λισσαβώνας είχε ξεκινήσει το 2000 με τον φιλόδοξο στόχο να κάνει την ευρωπαϊκή οικονομία την πλέον ανταγωνιστική του κόσμου μέχρι το 2010. Ο στόχος αυτός τροποποιήθηκε προς το μετριοπαθέστερο όταν κατέστη σαφές ότι δεν μπορούσε να εκπληρωθεί, και πλέον ζητούμενο είναι η ανάπτυξη και η απασχόληση με αιχμή του δόρατος πέντε προτεραιότητες: την καινοτομία, την απελευθέρωση των αγορών, την επιχειρηματικότητα, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή, τη βιώσιμη ανάπτυξη και το περιβάλλον. Οπως αναμένεται να τονίσει ο κ. Μπαρόζο την Παρασκευή, κάθε προσπάθεια για μελλοντική ανάπτυξη και απασχόληση εξακολουθεί να περνά μέσα από μεταρρυθμίσεις. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για χώρες όπως η Ελλάδα που δεν έχουν τη δυνατότητα να ακολουθήσουν την αντικυκλική πολιτική στήριξης της οικονομίας λόγω των υψηλών τους ελλειμμάτων.

το πλήρες άρθρο εδώ---->

Γιατί οι αρχαίοι Βαβυλώνιοι και οι αρχαίοι Έλληνες ξεκίνησαν με την αριθμητική και τη γεωμετρία;

Ας φανταστούμε ότι όλη η ευφυΐα του κόσμου ήταν συγκεντρωμένη όχι στους ανθρώπους, αλλά σε κάποιες απομονωμένες μέδουσες στον βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού. Τα μόνα ερεθίσματα που δέχονται αυτά τα μαλάκια είναι η πίεση του νερού, η κίνησή του, η αλλαγή της θερμοκρασίας του. Δύσκολα λοιπόν θα μπορούσαν να εφεύρουν τους φυσικούς αριθμούς, το 1, το 2, το 3. Το πιθανότερο είναι ότι θα επινοούσαν ένα άλλο είδος μαθηματικών, που δεν θα χαρακτηριζόταν από διακριτά ψηφία, αλλά από μια συνέχεια.

Πρώτο συμπέρασμα: τα μαθηματικά αποτελούν μια ανθρώπινη εφεύρεση. Γιατί οι αρχαίοι Βαβυλώνιοι και οι αρχαίοι Έλληνες ξεκίνησαν με την αριθμητική και τη γεωμετρία; Εξαιτίας του συστήματος με το οποίο αντιλαμβάνονταν τον κόσμο, λέει στην Μπόστον Γκλόουμπ ο Αμερικανός αστροφυσικός Μάριο Λίβιο, από το Ινστιτούτο Διαστημικών Επιστημών της Βαλτιμόρης. Στην αρχή, οι θετικοί αριθμοί ήταν αρκετοί. Ύστερα χρειάστηκε να εφευρεθούν οι αρνητικοί αριθμοί. Έπειτα προστέθηκαν οι φανταστικοί αριθμοί, τους οποίους μπορεί να μη συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή, χρειάζονται όμως σε πολλούς κλάδους της μηχανικής και της φυσικής. Κάποια στιγμή ούτε αυτοί ήταν αρκετοί: για να εξηγηθούν πράγματα όπως η αναπαραγωγή του DΝΑ διατυπώθηκε η θεωρία των κόμβων, μέρος της οποίας είναι και η γνωστότερη θεωρία των χορδών.

«Είναι ο Θεός μαθηματικός;». Αυτός είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του Λίβιο, που προσπαθεί και αυτός- όπως τόσοι και τόσοι άλλοι σύγχρονοι στοχαστές- να κατανοήσει αυτό που ο Νομπελίστας Γιουτζίν Βίγκνερ έχει αποκαλέσει «παράλογη αποτελεσματικότητα των μαθηματικών». Κάποια στιγμή ένας μαθηματικός διατυπώνει μια θεωρία που δεν έχει καμιά απολύτως εφαρμογή στην πράξη. Και μερικές δεκαετίες, αν όχι αιώνες αργότερα, ένας φυσικός χρησιμοποιεί ακριβώς εκείνη τη θεωρία για να παρουσιάσει μια αναπαράσταση του Σύμπαντος. Να η θεμελιώδης διαφορά των μαθηματικών από άλλες ανθρώπινες εφευρέσεις, όπως η τέχνη: η απίστευτη μακροβιότητά τους. Αυτό που ίσχυε κάποτε θα ισχύει για πάντα. Η επιφάνεια του κύκλου που ανακάλυψε ο Αρχιμήδης πριν από περίπου 2.000 χρόνια εξακολουθεί να περιγράφεται από την ίδια εξίσωση. Η φυσική του Αριστοτέλη, αντίθετα, δεν ισχύει πια. Στις μέρες μας δεν έχουμε την ίδια θεωρία του Σύμπαντος που είχαν ο Αριστοτέλης ή ο Πυθαγόρας. Ούτε τραγουδάμε την ίδια μουσική με τους αρχαίους Έλληνες.

Η θρησκεία, η πολιτική, η αξιολόγηση ενός έργου τέχνης έδιναν και δίνουν τροφή για ατέλειωτες συζητήσεις. Αλλά δύο και δύο θα κάνουν πάντα τέσσερα. Τα μαθηματικά είναι η γλώσσα του Σύμπαντος, καταλήγει ο Λίβιο. Και όταν κάποιο αξίωμα διαπιστώνεται ότι δεν ισχύει, υπάρχει μια λέξη για να το περιγράψει: το αποκαλούμε λάθος.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4504651&ct=2

Επιβράβευση της σφαιρικής γνώσης

To σχέδιο προτάσεων των πρυτάνεων για το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ

«Οι πρωτοετείς φοιτητές παρουσιάζουν αδυναμία παρακολούθησης των βασικών πανεπιστημιακών μαθημάτων, μαθήματα στα οποία έχουν εξεταστεί για την εισαγωγή τους». Αυτή είναι η βασική διαπίστωση των πρυτάνεων που συνοψίζει και την παθογένεια της εκπαίδευσης από τους πυλώνες της, ενώ οι ίδιοι τονίζουν ότι η αναγκαία, διαρθρωτική αναμόρφωση πρωτοβάθμιας - δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης θα αποδώσει καρπούς σε βάθος χρόνου. Tο σχέδιο προτάσεων της αρμόδιας επιτροπής των πρυτάνεων για τον διάλογο του εξεταστικού, το οποίο παρουσιάζει σήμερα η «Κ», αποτελεί και μια επί της ουσίας κριτική για τα μελανά σημεία του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

«Βασικός στόχος πρέπει να είναι οι νεοεισαχθέντες φοιτητές να έχουν γνώσεις περισσότερο σφαιρικές και υψηλοτέρου επιπέδου σε επιμέρους βασικά μαθήματα όπως μαθηματικά, φυσική, χημεία, βιολογία, ιστορία, λογοτεχνία, αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με την αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κατόπιν ριζικού επανασχεδιασμού», τονίζει η επιτροπή των πρυτάνεων. Και, βέβαια, καθώς ο εθνικός διάλογος δίνει ειδικό βάρος στις αλλαγές στο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ, και την αναμόρφωση του λυκείου, οι πρυτάνεις καταθέτουν τη δική τους σχετική πρόταση. Σε αυτή προτείνουν οι υποψήφιοι να εισάγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση εξεταζόμενοι σε ύλη «μεγαλύτερη» της Γ΄ Λυκείου, στον ορισμό της οποίας θα συμμετέχουν και τα πανεπιστήμια. Οι βασικές θέσεις - προτάσεις των πρυτάνεων είναι οι εξής:

• - Κοινή διαπίστωση των περισσοτέρων ΑΕΙ είναι ότι οι πρωτοετείς φοιτητές παρουσιάζουν αδυναμία παρακολούθησης των βασικών πανεπιστημιακών μαθημάτων, στα οποία μάλιστα έχουν εξεταστεί για την εισαγωγή τους. «Παρατηρείται, επίσης, μια σαφής υποβάθμιση της κριτικής τους σκέψης, λόγω της στείρας απομνημόνευσης της ύλης της Γ΄ Λυκείου στην οποία το “σύστημα”, εμμέσως πλην σαφώς, τους υποχρεώνει. Η δημιουργηθείσα αυτή “εξάρτηση” των μαθητών από την ύλη της Γ΄ Λυκείου αφενός υποβαθμίζει το Λύκειο, αφετέρου παράγει αποφοίτους με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο», αναφέρουν οι πρυτάνεις.

- Βασικός στόχος των ΑΕΙ παραμένει οι νεοεισαχθέντες φοιτητές να έχουν γνώσεις περισσότερο σφαιρικές και υψηλοτέρου επιπέδου σε βασικά μαθήματα. «Ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί με την αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης».

• - Για να καταγραφούν τα θετικά αποτελέσματα των αλλαγών θα απαιτηθεί χρόνος. «Η αναμόρφωση και αναβάθμιση θα αποδώσει σε βάθος χρόνου (δεκαπενταετία) και θα στοχεύει στο να “παράγει” αποφοίτους Λυκείου με συγκρότηση και υψηλού επιπέδου γενική μόρφωση. Αυτοί οι απόφοιτοι τότε, ίσως θα είναι ικανοί να εισάγονται όλοι στα ΑΕΙ χωρίς εξετάσεις. Παράλληλα, πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η καθιέρωση μιας αξιολόγησης από το Γυμνάσιο στο Λύκειο με εξετάσεις. Με τον τρόπο αυτό, οι καλύτεροι μαθητές θα προορίζονται για τα ΑΕΙ, ενώ οι υπόλοιποι θα στρέφονται προς την τεχνική εκπαίδευση (μέσες τεχνικές σχολές ηλεκτρολόγων, μηχανικών, υδραυλικών κ.ά.)», τονίζει η επιτροπή. Και συμπληρώνει εμφατικά:

- «Η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση λοιπόν είναι η αρχή του προβλήματος και πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Επειδή όμως η αναμόρφωση αυτή αναμένεται να αποδώσει σε βάθος χρόνου, όπως αναφέρθηκε ήδη, κρίνεται σκόπιμο και απαραίτητο να γίνουν παράλληλα με τις παραπάνω αναβαθμίσεις, κάποιες διορθωτικές παρεμβάσεις στο σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ οι οποίες, μέσω του εξεταστικού, θα αναβαθμίσουν, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, το Λύκειο».Για το ζήτημα του συστήματος πρόσβασης έχει διατυπωθεί η πρόταση της επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας υπό τον πρόεδρό του κ. Θάνο Βερέμη, ενώ τις δικές του θέσεις έχει παρουσιάσει και ο πρόεδρος του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης.

Τι προτείνουν

Η επιτροπή της Συνόδου των Πρυτάνεων προτείνει:

• - Το σημερινό σύστημα εθνικών εξετάσεων, με ευθύνη του υπουργείου Παιδείας και συμμετοχή στα εξεταζόμενα θέματα καθηγητών δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, θεωρείται αντικειμενικό και αδιάβλητο και πρέπει να συνεχιστεί.
• - Η βάση του «10» πρέπει οπωσδήποτε να διατηρηθεί και ο βαθμός του Λυκείου να μη λαμβάνεται υπόψη.
• - Οι εξετάσεις για τα ΑΕΙ πρέπει να διενεργούνται μετά τις απολυτήριες εξετάσεις του Λυκείου και με όσους λαμβάνουν το απολυτήριο.
• - Οι υποψήφιοι θα εξετάζονται σε περιορισμένο αριθμό μαθημάτων (4 - 6), ανάλογα με το επιστημονικό πεδίο που θα επιλέγουν.
• - Κάθε υποψήφιος θα επιλέγει Τμήματα αποκλειστικά από ένα επιστημονικό πεδίο (π.χ. Νομικής, Φυσικομαθηματικής, Φιλοσοφικής, Ιατρικής, κ.λπ.).
• - Τα επιστημονικά πεδία θα επαναπροσδιοριστούν από τα ΑΕΙ και φυσικά θα είναι πολύ περισσότερα από τα 5 που ισχύουν σήμερα.
• - Για κάθε επιστημονικό πεδίο θα ορίζονται τα εξεταστέα μαθήματα και η ύλη αυτών.
• - Η εξεταστέα ύλη θα αποδεσμευθεί από την ύλη της Γ΄ Λυκείου, θα διευρυνθεί και θα περιλαμβάνει συμπυκνωμένες τις βασικές γνώσεις από το σύνολο της ύλης που διδάχθηκε ο υποψήφιος στο Λύκειο. Η ύλη αυτή θα έχει σχέση με τις προαπαιτούμενες γνώσεις του κάθε επιστημονικού πεδίου στα επιμέρους μαθήματα. Η εξεταστέα ύλη κάθε επιστημονικού πεδίου θα καθοριστεί ύστερα από συνεργασία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση) και των αντίστοιχων Τμημάτων των ΑΕΙ.
• - Η εισαγωγή των φοιτητών να γίνεται αρχικά σε Σχολές και μετά το πρώτο έτος, ανάλογα με τις επιδόσεις, να επιλέγεται το Τμήμα. Με το σύστημα αυτό θα περιοριστεί σημαντικά η «χαλάρωση» και η «αδιαφορία» πρωτοετών φοιτητών που έχει σοβαρές συνέπειες στη συνέχεια των σπουδών τους.
• - Να δημιουργηθεί μητρώο πιστοποιημένων βαθμολογητών από καθηγητές που διαθέτουν εμπειρία ή έχουν λάβει ειδική επιμόρφωση και αξιολογούνται ετησίως με βάση την επίδοσή τους.
• - Να ψηφιοποιούνται για λόγους διασφάλισης της διαφάνειας, τα γραπτά δοκίμια ώστε να καθίσταται δυνατή η πρόσβαση του κάθε υποψήφιου στο γραπτό του μέσω του Διαδικτύου με χρήση ειδικού προσωπικού κωδικού.

Του Αποστολου Λακασα

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_22/02/2009_304467